Het relaas van een ex-roker.

De jonge roker, van pakweg ergens in de twintig, schuift 'stoppen met roken' nog gemakkelijk voor zich uit. Je hebt nog "alle tijd", en wanneer je ergens in de dertig bent zul je stoppen met roken. Veel jongeren volgen deze voor hen logisch route uiteindelijk op. Zij gaan zich settelen, en zodra er kindjes komen worden de pakjes sigaretten definitief naar de prullenbak geloosd, als dit al niet eerder gebeurd is. Maar niet iedereen kan zich aan dit 'plan' houden. Mensen zoals ik, de 'verstokte roker' bijvoorbeeld. En als er dan 'kindjes' komen, en jij als ouder gewoon door blijft roken (hetzij buitenshuis), dan is dit heel pijnlijk. Geen dag gaat er voorbij zonder dat het je verdriet doet. Maar ondertussen wel weer zo'n kankerverwekkend stokje opsteken.

En wat als je dan 'ineens' de mededeling ontvangt dat je longkanker hebt? Ik ben nu 44 jaar en ken 7 mensen die tussen hun 46e en 57e aan longkanker zijn overleden. Stuk voor stuk stevige rokers. Stuk voor stuk overleden enkele maanden, tot een half jaar, nadat zij deze desastreuze boodschap ontvingen vanuit het ziekenhuis. Het lijkt nogal een verschil te maken of je een stevige roker bent, of iemand die enkele sigaretten per dag rookt. Deze mensen ken ik ook en zijn inmiddels bejaard. Het is geen wetenschappelijk 'bewijs', maar iets wat ik om mij heen signaleer.

Je ego staat in de weg

Willen stoppen, maar je er niet toe aan kunnen zetten. Mijn jarenlange worsteling en verdriet. Een mevrouw die ik onlangs sprak, waarvan haar dochter op 46e jarige leeftijd aan roken is overleden, zei mij 'het is je ego. Jouw ego staat jou toe dat je rookt. Je weet echt niet waar je mee bezig bent'. Dit was een heel aangrijpend, confronterend en onthutsend relaas.

Stoppen, eindelijk stoppen met roken

Ruzie met mijn partner, die me zei 'jij gaat dood aan longkanker' gaf me ineens de echte push om te stoppen. Ik had al tijden een onaangetast pakje nicotine kauwgum in mijn tas en een nieuwe elektrische sigaret klaar liggen. Niets mee gedaan. Eigenlijk vind ik elektronisch roken vies, maar het is anderzijds voor mij het beste alternatief voor de sigaret. Ik moet wel. Voor mijzelf kan ik het niet maken om te roken, maar voor mijn kind (en man) al helemaal niet. Misschien was deze ruzie met mijn partner nodig om mij echt de laatste zet te geven. Is elektronisch roken 'veilig'? Ik heb eigenlijk, misschien evenals de rest van Nederland, geen idee. Maar ik adem geen kankerverwekkende teer meer in – het is mijn methode om nu af te bouwen. Ik gebruik ook de nicotine kauwgum (van het Kruidvat – bevalt prima). Zolang de zenuwachtige trek in een sigaret maar niet mijn dag beheerst en me weer "aanzet" te roken.

Oproep aan rokers

Herken jij jezelf in dit verhaal? Rook jij als 40+ ook "goed door" de hele dag? Stop er alsjeblieft mee. Ontdek voor jezelf de beste methode om te stoppen – je kunt doktershulp krijgen, er bestaan medicijnen die de trek afnemen, je kunt ook denken aan acupunctuur. Enfin, er zijn voldoende stappen die je nemen kunt, maar stop alsjeblieft. Heb jij veel te verliezen? Een partner, kinderen? Denk alsjeblieft goed na, stel een stopdatum in, leef er naartoe en voer het dan echt uit. Rook bewust je laatste sigaret en neem er dan "afscheid" van. Zorg ervoor dat je niet meer mág roken van jezelf. Sta het jezelf niet meer toe.